Opowiadać o przeszłości w czeskim czasie przeszłym (Dělal/a jsem, byl/a jsem) - z czasownikiem posiłkowym w 1. i 2. osobie, inaczej niż w polskim robiłem, byłam
Tworzyć imiesłów na -l od czasowników regularnych (jak polskie -ł) i używać czasownika posiłkowego být
Używać częstych nieregularnych form czasu przeszłego (šel, jedl, pil, řekl)
Opisywać, co robisz w weekend i czym się interesujesz
Opowiadać po kolei, co się wydarzyło, za pomocą słów porządkujących czas (nejdříve, potom, pak, nakonec)
Rozmawiać o czeskiej kulturze weekendu: chaty, chalupy, grzybobranie i wędrówki po górach