Miejski slang i pokolenia

Standardowe, oficjalne sposoby powiedzenia „świetny” albo „znakomity”

Wielkie słowo miejskiego slangu mniej więcej lat 2000-2020, słychać je daleko poza Pragą. To je hustý! = Ale czad! U pokolenia Z już się starzeje.

Z niemieckiego Zeug (rzecz, rzeczy). Všechno cajk? = Wszystko gra? Raczej starsze pokolenie; słychać je w całych Czechach właściwych, nie tylko w Pradze.

Drsnej (forma obecná od drsný) - mówi się tak o wszystkim, od człowieka, przez film, po trik na deskorolce

Z niemieckiego Freier (zalotnik). Zależnie od tonu może być pozytywne (fajny gość) albo negatywne (szpaner). Uwaga, fałszywy przyjaciel: nasz „frajer” ma to samo niemieckie źródło, ale znaczy naiwniaka, a czeski frajer to raczej ktoś, kto robi wrażenie.

Z niemieckiego fein - tak powszechne, że prawie nikt nie odbiera go już jako slangu. To je fajn = To fajnie. Polak poczuje się jak w domu: nasze „fajny” ma ten sam rodowód.

Używane w całych Czechach, nie tylko w Pradze. Musím makat = Muszę zasuwać.

Od marki Keds - klasyczne czeskie słowo slangowe, które przetrwało dekady. Także: botasky (od Botas, czeskiej marki obuwia sportowego ze Skutča).

Nie do końca slang - jest w słownikach - ale kwintesencja czeskiego miasta. Praskie przedmieścia (Jižní Město, Háje) to królestwo paneláków, czyli naszych „bloków”.

Brak odpowiednika w standardzie - wypełniacze nie istnieją w oficjalnej czeszczyźnie

Czeskie „jakby” - On je jako... fakt divnej (On jest jakby... serio dziwny). Wszechobecne w mowie młodych Czechów.

Od hleď (patrz). Hele, to je jedno = Słuchaj, nieważne. Uniwersalna obecná, w każdym wieku.

Czeskie „po prostu” - To je prostě super = To jest po prostu super. W rozmowie pada bardzo często. Obie formy należą do czeszczyzny standardowej: różnica dotyczy rejestru, nie odmiany języka.

Čau pochodzi z włoskiego ciao, ahoj - z angielskiego marynarskiego „ahoy“, rozpowszechnionego przez wodniaków i żeglarzy. Čau zyskuje wśród młodszych, ahoj pozostaje uniwersalne. Oba działają i na powitanie, i na pożegnanie - jak nasze „cześć”.

Dík to absolutne minimum - jedna sylaba. Díky to standardowa luźna forma. Pokolenie Z we wiadomościach używa też angielskiego thanks i thx.

Brak odpowiedników w standardzie - te słowa nie istnieją w oficjalnej czeszczyźnie

Używane z czeską gramatyką: To je tak cringe (To jest takie cringe), random člověk (jakiś randomowy człowiek). U wielu młodych cool wyparło już hustý.